Prietpraat of Een Goed Verhaal?

Het is komkommer tijd en dat is te merken. En omdat op het moment van schrijven het staartje van de hittegolf nog voort duurt, (lees: ons was beloofd dat het twee dagen geleden al koeler zou worden) lijkt het wel of iedereen ergens in een stil hoekje de schaduw heeft opgezocht. Behalve de “zichtbaarheidscoaches” van LinkedIn. Een nieuwe rage. Eerst waren het de emaillijst-coaches die je tot grote omzetten konden leiden, daarna de mindset- & gelukscoaches. En nu dus zichtbaarheid. Het kan dat ik het verkeerd heb begrepen maar het gaat er dus om dat je zichtbaar bent op LinkedIn. Je post dus dagelijks en reageert ook nog eens 5 -10 keer per dag enthousiast op anderen. Mensen zien dit. En dat zou leiden tot omzet. Veel omzet, als je de coaches mag geloven.

Prietpraat.

Het zou kunnen hoor, het mag duidelijk zijn dat ik het niet heb geprobeerd. Want ik heb niet dagelijks iets nieuws of goeds te posten. En ook geen tijd om alle reactie te volgen en op te reageren. Maar wat blijkt, zij ook niet. Ik heb een zojuist afscheid genomen van een paar LinkedIn contacten. Deze mensen posten zo vaak dat het erg logisch is dat je niks interessants meer hebt te zeggen. Elke dag een interessante of op z’n minst grappige daily-boost is ook niet te doen. Het werd prietpraat. Maar omdat een paar van dit soort contacten een stilzwijgende of achter de schermen afgesproken regel er op na hielden áltijd op elkaar te reageren, komt die prietpraat-boost-post met dank aan het algoritme van LinkedIn, de héle dag op mijn tijdlijn….

 

Helder en concreet.

Prietpraat irriteert mij ook omdat het mijn vak is. Of juist niet. Ik beschrijf de gewone dingen helder, eenduidig en concreet en als het goed is ontstaat het project vanzelf. Je zou kunnen zeggen dat ik door dingen op te schrijven het gewone ongewoon maak en andersom. Dus schrijf en beschrijf ik projecten, processen en plannen van mijn klanten in de woorden die een ander wil horen, meestal de subsidie verstrekker of het fonds. Ik leg verbindingen met maatschappelijke uitdagingen en benoem mogelijke oplossingen. Ik beschrijf de impact, resultaten en het rendement. Samen met de klant, want die heeft de kennis, het moet geen prietpraat worden. Na een paar keer heen en weer tussen vorm en inhoud ontstaat vanzelf Een Goed Verhaal, klaar om voor te leggen aan subsidieverstrekkers of fondsen. Ik geniet daar na 9 jaar nog steeds van om te doen.

Ik weet ook niet precies waarom ik me zo erger aan die prietpraat. Ik  kan het steeds niet laten daar iets van te vinden, alleen, achter mijn computer en dus niet zichtbaar. Maar het zorgt wel voor een vervelende vorm van afleiding. Vandaar dat er niks anders opzat afscheid van hen te nemen.  Ik heb momenteel geen tijd voor dit soort afleiding. Ik moet namelijk aan het werk, mijn klanten helpen. Er zijn op dit moment zulke mooie kansen voor gave subsidies in het sociaal domein en zorg & welzijn.

 

Ook geen interesse in prietpraat maar in Een Goed Verhaal? Benieuwd wat ik voor jouw organisatie kan betekenen, bekijk gerust mijn website.

Hou je hoofd koel, liefs Barbara